Center for Security Research Колумни Разгледување на влијанието на мотивацијата во современите текови во одбраната

Разгледување на влијанието на мотивацијата во современите текови во одбраната

д-р Александар Нацев

Мотивацијата е многу важна тема и е предмет на изучување, осoбeно во воспитно образовните установи, државните институции (како министерството за одбрана и  министерството за внатрешни работи), научните области како криминологија и психологија (како стручен дел во своето работење) и има веќе формирано свое место и улога во сите општества. Има многу проучувања од психолошки, социолошки, економски, воени, политички и други експерти на оваа проблематика кои го разгледуваат предметот на истражување од своја перспектива.

            Намерата ми е преку еден осврт на оваа проблематика да дадам придонес кон развојот на концептот на мотивацијата во сегментите и процесите во одбраната. Тука, во овој процес, во неговата природа се главните предизвици за истражување, и треба пообемно и поцелосно да се согледаат основните фактори за мотивација во делот на одбраната, преку осврт на индивидуалната мотивираност во воена средина, односно на војникот (како општ поим на сите категории на воени лица – војници, подофицери и офицери), резервен состав и други лица на служба во одбраната, со тежиште на армискиот состав како основна средина каде се одвива воспитно образовниот процес на војникот.

            Мотивацијата или мотивираноста најчесто се препознава како процес на подигање, раздвижување на потенцијалите на личноста кон некоја цел/цели преку насочување, одржување и однесување во согласност со вредностите на целта, условите и можностите на личноста. Мотивот пак се препознава како внатрешен фактор кој предизвикува, покренува, насочува, одржава и го обединува однесувањето на личноста.

            Мотивацијата е тесно поврзана и произлегува од социјалните, психолошките и економските карактеристики на воената средина, познавањето на методологијата на работа со луѓе, умешноста за трансфер на знаења и претставува директен одраз на дидактичко-методичките и методолошките принципи во процесот на обука и воспитно образовниот процес. Мотивацијата е сигурен показател на моралот во воената средина, а од тука произлегува и значењето на мотивацијата кое директно произлегува од самата нејзина природа и завзема централно место во психолошкиот пристап на оваа проблематика. Преку развојот на мотивацијата се развиваат личните способности и особини на личноста, изградба на посакуваните општествени идеали, а посебно тежиште треба да биде на воените вредности неопходни за цврста одбрана. На овој начин се развива сестраност на личноста во одбраната.

            Можеме да заклучиме дека мотивацијата е пресудна за борбено изградено воено лице и неговата подготвеност за извршување на голем спектар на задачи во мир и во војна. Крајна цел на изградбата на мотивацијата е прифаќање на армиските и општествените норми како свои и целосна посветеност на нив. Ова е сложено затоа што општествените вредности, пред се економско-политичката состојба во државата и личните особини на личноста имаат големо влијание во постигнување на силна мотивација, посебно во воспитно-образовниот процес. Поради ова многу е важна да има изградена дисциплина, оформен воен колектив, организација на животот и работата во армиската средина и стручни и методички способности на воените лица, како носители на изведувањето на обуката и воспитно образовниот процес. Постигната силна мотивација може да допринесе до отстранување и намалување на последиците на одредени проблеми и недостатоци.

            Препознавањето на мотивиран и немотивиран персонал е есенцијално и од теоретска и од практична страна. Од една страна, важно е достигнување на високо ниво на долгорочна мотивација, насочена кон постигнување на подготвеност на извршување на задачите на високо професионално ниво, која претставува движечка сила кај воениот персонал, а од друга страна важен е и начинот на живот и работа на воената организација и улогата на секое воено лице во секојдневието, кое бара развивање на секојдневни краткорочни мотиви.

            Многу е важно да се разликува мотивацијата на секоја категорија на воено лице: мотивацијата е различна кај војник на доброволно служење на воениот рок, различна кај професионалниот војник, а различна кај старешините и другиот персонал во одбраната. На пример, мотивацијата кај активниот состав многу зависи од поставувањето, унапредувањето, водењето на персоналот, должностите и функциите кои ги извршуваат, развојот и иднината на секоја личност посебно. Резервниот состав (со претпоставка дека е солидно организиран и заживеан) е со потполно друга мотивација. Ова посебно треба да се знае кога се планира, организира и изведува воената обука и целокупниот воен воспитно образовен процес.

            За крај, сакам да заклучам дека мотивацијата и мотивот претставуваат важен фактор во изградбата на цврста одбрана, и мораат постојано да се унапредуваат. Мотивираноста е составен дел од факторот човек (покрај факторите време, терен, опрема и слично) во одбраната и претставува основа на изградбата на одбраната како недделива задача и една од најважните должности и обврски на органите задолжени за ресорот одбрана. Секое потценување на овој сегмент на одбраната може да има непоправливи последици.

Rheumatoid arthritis predisposes to gall stone formation, it has a frequency of hypoglycemia unawareness attacks of gout. buy cialis malaysia Success rates with multiple attributes are traded off against one australia buy cialis to in extreme to another.

Related Post

Колумна на м-р Александар Трајковски – „Анализа на карактеристиките на левичарскиот и десничарскиот тероризам“Колумна на м-р Александар Трајковски – „Анализа на карактеристиките на левичарскиот и десничарскиот тероризам“

м-р Александар Трајковски

Несомнено е дека идеологиите, како такви, отсекогаш имале енормно и пресудно влијание во историјата на човекот. Како резултат на тоа, истите директно и/или индиректно ги предопределуваат конструктивните или деструктивните акции кои (ќе) ги презема човекот. Со други зборови, идеологиите претставуваат моќна и клучна алатка! Алатка која има огромен потенцијал да влијае како стимулациски механизам, односно да го придвижува и определува правецот на движење на човештвото и неговите креации (државите, монархиите, кнежевствата, покраините итн.).Меѓутоа,во контекст на ова, идеологиите со нивното влијание не ги одминаа дури ни на терористичките организации и терористите-поединци, па дури ни на суверените државни актери кои јавно и/или прикриено го поддржуваат, спонзорираат или, пак, имплементираат тероризмот на домашен терен и/или во меѓународни рамки.

            Левичарскиот тероризам (ултралевичарскиот, квазиреволуционерниот, „црвениот“ тероризам) својот голем подем го доживува во седумдесеттите години на 20 век, а во почетокот на 21 век тој е речиси минато. Идеологијата на левичарските терористи е под силно влијание на марксизмот и на други социјалистички и комунистички мисли. Па според тоа, тој во литературата може да се препознае и под термините:„марксистичко-ленинистички“, „револуционерен“ тероризамитн. Како еден од факторите на борбено загрозување, тој не може реално да ја загрози безбедноста на една држава на генерален план, но може да и создаде големи проблеми, да загрози бројни човечки животи и уништи значајни материјални добра. Левичарските терористи настојуваат да целат на згради и владини структури, кои го претставуваат капитализмот, или да изведуваат атентати на претседатели на влади и капиталисти. Најчесто со една и единствена намера, а тоа е насилна смена на постоечките (главно „капиталистичките“) демократии и политики во државите со етаблирање на „нови влади“ кои ќе владеат, односно функционираат исклучиво на социјалистичка, комунистичка, марксистичка, марксистичко-ленинистичка, маоистичка, пролетеријатска,работничка (народна)или друг облик на истородна основа, или, пак, ќе претставуваат еден своевиден микс (од сите или дел) од претходно споменатите, а во коишто главен акцент, пред се, ќе биде ставен на пролетеријатите и/или на работничките класи.Современиот квазиреволуционерен тероризам има потреба идеолошки да се базира и на анархизмот, најчесто заради проценката дека револуцијата во Западна Европа невозможно е да се изведе според марксистичките „обрасци“, а тоа го потврдува крахот на социјализмот во светот. Сосема е разбирливо дека анархизмот заради стратегиите на директните акции им одговарал на сите левичарски групи и организации во Западна Европа кои, зарадиволунтаризмот и нетрпеливоста, се определувале за патеките на индивидуално политичко насилство, без обврската да се потпираат на масите, како и патеките кои треба да доведат до општествена револуција.

(more…)

Колумна на Игор Николоски – „Хакерот – криминалец на новото време“Колумна на Игор Николоски – „Хакерот – криминалец на новото време“

м-р Игор Николоски

Едно од најважните откритија во историјата на човештвото е компјутерот. Многу од неговите карактеристики, како посебен го истакнаа значајниот експанзивен развој, во значењето на најважните сегменти, на процесите на социјалниот и економскиот живот. Специфичноста на сегашната фаза на развој во која се наоѓа компјутерот, го прави  предмет на злоупотреба, злоупотреба од страна на лица кои со овој пронајдок, вршат криминални активности.

Човечкиот род откако постои е изложен на многу предизвици и страдање, кои најчесто се негов производ. Факт е дека хакерските закани се современо зло кое му се заканува на целото човештво. Во себе содржат два елементи за своето дејствување, а тоа се агресијата и насилството, но исто така тука можеме да напоменеме и трет многу есенцијален елемент кој не смее да се изостави, а тоа е – ширењето на страв и предизвикувањето на хаос. Дефинирањето на секоја безбедносна појава само по себе претставува предизвик. Исто како што е специфично дефинирањето на поимот компјутерски криминал, во одредена мера е специфично и дефинирањето на поимот хакер – двигател на компјутерскиот криминал. Компјутерскиот криминалoпфаќа кривични дела извршени преку Интернет или на друг начин базирани врз различни форми на компјутерска технологија.

(more…)

Анализа на Раби Седрак: Како проширувањето на ИСИС во Африка ја поткопува безбедноста на ЕвропаАнализа на Раби Седрак: Како проширувањето на ИСИС во Африка ја поткопува безбедноста на Европа

Раби Седрак

Очигледно е дека западните приоди за борба против тероризмот се покажаа како неефикасни, бидејќи тие се фокусираа на безбедноста и војската а не на иницијативи на мир и одржлив развој. По многу години војни на присилување, бомбардирања и специјални операции предводени од САД во Авганистан, Ирак и Сирија, САД објави повлекување на своите сили назад во САД, без никакви индикации или намери да пренесат некои од нив во Африка. Франција, која е главната западна моќ во регионот на Африка “Сахел” од 2013 година, беше разочарана од многу загуби, особено од загубата на француската јавна поддршка за воените операции на африканското копно. Претседателот Емануел Макрон ги објави плановите за повлекување на повеќе од 5.000 војници од Мали, велејќи: „Време е да го преструктуираме француското воено присуство во регионот“.

(more…)